على اكبر قرشى بنابى

16

تفسير احسن الحديث (فارسى)

كرده به مدينه بفرستند هر چه به مدينه رسيد به فرمان خليفه از بين برده شد در « تاريخ قرآن » هست عثمان مصحف عبد اللَّه بن مسعود و سالم مولى حذيفه را گرفت و به آب شست . و نيز نقل مىكند كه 12 نفر از صحابه در مجلس مشورت اين كار شركت داشتند عثمان در اين كار به رأى على بن ابى طالب عليه السّلام عمل نمود . در « كامل » ابن اثير در حوادث سال 30 آمده : چون على بن ابى طالب عليه السّلام در زمان خلافت خود وارد كوفه شد ، مردى در مسجد از عثمان انتقاد كرد كه مردم را بر يك مصحف وادار نمود ، امام عليه السّلام صدا زد ساكت باش او در حضور ما و با رأى ما اين كار را كرد ، و اگر بجاى او بودم من هم اين كار را مىكردم از اين معلوم مىشود كه آن حضرت به صلاح بودن اين عمل رأى داده بود . قول دوم : آنچه گفته شد قول اول بود ، قول دوم آن است كه ترتيب فعلى سوره‌هاى قرآن در زمان رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و زير نظر آن حضرت انجام گرفته است بر اين قول چندين دليل اقامه شده است : اول : در مقدمه « مجمع البيان » فن خامس از سيد مرتضى علم الهدى - رحمة اللَّه عليه - نقل مىكند : قرآن در زمان رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله به صورتى كه امروز هست تأليف شده بود « 1 » بدليل آنكه : قرآن در آن روز درس خوانده مىشد و همه‌اش را حفظ مىكرد و آن را به رسول خدا نشان مىدادند و بر وى مىخواندند و عده‌اى مانند عبد اللَّه بن مسعود و ابى بن كعب و ديگران آن را چندين بار بر پيغمبر خوانده‌اند .

--> ( 1 ) - عبارت آن مرحوم چنين است : « ان القرآن كان على عهد رسول اللَّه ( ص ) مجموعا مؤلفا على ما هو عليه الان » .